GOG VAN DIE LAND MAGOG, DIE HOOFLEIER VAN MESEG EN TUBAL – ESEG. 38 – 39

Die profesie in Eseg. 38 en 39 word baie uitgedaag in moderne tye.

 As ‘n baie kort opsomming van die boek kan gesê word dat die kern van die boek Esegiël handel oor die meer as een keer se vernietiging van die tempel (Salomo s’n, Herodus s’n …. asook die aanslag op die Hemelse Tabernakel).       

Met die eerste verwoesting van Jerusalem en Salomo se tempel (586 v.C.), was Gog nie betrokke nie.

Gog is wel deur JaHUaH toegelaat om Jerusalem en die herboude tempel (wat Herodus gemoderniseer het), te vernietig sodat dit ‘n finale einde kon bring aan die Ou Testamentiese era, wat in 70 n.C. was.

En dan is Gog se laaste aanslag ook op die Nuwe Jerusalem en die Hemelse Tabernakel van die Koninkryk van die Hemel (2 Thess. 2:1 – 4) wat betrekking het op die naderende einde van ons huidige era. 

Dat Gog se betrokkenheid in verband met beide die Ou Testamentiese era en Nuwe Testamentiese era se eindes is, word ook bevestig in JaHUsha se profetiese rede in Matt. 24 toe die dissipels vir Hom twee vrae gevra het en hy dit so beantwoord het dat dit onderskeidelik op beide van die twee verskillende eras se eindes dui.

Esegiël se profesie is dus dubbeld gelaag, maar die neiging is om net aan ons era te dink wanneer Gog geïnterpreteer word, daarom benodig ons meer lig in verband met die interpretasie met betrekking tot beide eras.

Om die Ou Testamentiese Era van 70 n.C. net te ignoreer, lei tot ‘n misleidende persepsie wat ongelukkig veroorsaak dat ons saam met Gog werk om vir hom ‘n pad gebaan te kry in ons era.

Vir die Volledig PDF, kliek hier.

DIE PAD VANAF MITZRAYIM (Egipte) NA YERUSHALAYIM (Jerusalem)

Ons geestelike reis is ook vanaf ‘n Egipte na ‘n Jerusalem, daarom die ooreenkoms in die Hebreeuse name van Egipte en Jerusalem.  Die Hebreeuse woord vir Egipte is “Mitzrayim”.

Die uitgange van beide “Mitzrayim” en “Yerushalayim” is “-ayim”.  Dit is die grammatikale “dual”-uitgang in Hebreeus, wat aandui dat iets “dubbeld” is, bv. …..

As in previous periods, the dual marker in Modern Hebrew is the ending יים- -áyim, which indicates the component ‘two’. It occurs in newly formed common nouns like מספרייםmisparayim ‘scissors’, מכנסיים mix̱nasayim ‘trousers, משקפיים mišqafayim ‘(eye) glasses’, אופנייםʾofanayim ‘bicycle’. Many of these newly formed nouns are pluralia tantum, some of which are formed in miCCaCayim pattern. A few place names are also formed in the same way, e.g., גבעתייםgivʿatayim ‘(having) two hills’, בארותיים beʾerotayim ‘(having) two wells’, as in the past (Schwarzwald 1996)

Die uitgange van die name “Mitzrayim” en “Yerushalayim” dui dus aan dat dit plekke is wat tweeledig is, omdat daar ‘n aardse Egipte en Jerusalem sowel as ‘n geestelike Egipte en Jerusalem is.

Vir Volledige PDF, kliek hier.

DIE VERHEERLIKTE BRUID

“… die Bruid, die Vrou van die Lam”  –   Open. 21:9

Volgens 1 Kor. 10:1 – 11 is Ou Testamentiese Israel ‘n voorbeeld van die Nuwe Testamentiese Kerk.  In die O.T. was Israel eerstens ‘n Bruid en toe ‘n Vrou.  Dit is ‘n tipe en voorbeeld van die Kerk as die Nuwe Testamentiese Verheerlikte Israel (Gal. 6:16), en wel onderskeidelik as die Bruid en die Vrou.

In die O.T. was Israel JaHUaH se Uitverkorene uit al die volke (Ex. 19:4 – 6) en het Hy Hom aan Israel verbind soos met ‘n verlowing tussen ‘n man en sy uitverkore meisie.  Die volk het toe vir Hom “ja” gesê (Ex. 19:8).  Daanà het hulle die Tien Woorde/Gebooie as verbondsteken ontvang en dis in die verbondsark geplaas. 

Diè verlowing het gebeur by Sinai, in die woestyn.  Die Bruidstydperk is dus die woestyntydperk.

Sedert Dawid egter Jerusalem as die aanbiddingsplek en hoofstad gevestig het toe hy die verbondsark na Sion in Jerusalem toe gebring het (wat gepaard gegaan het met feestelike aanbidding, vgl. 1 Kron. 15 – 16 met Jer. 33:11 en Open. 19:9), is daar dikwels deur die profete na Jerusalem as “die Vrou” van JaHUaH verwys, meestal as die ontroue Vrou.  Dit behels die inwoners van Jerusalem, nl. die volk.

In die N.T. vind daar ooreenkomstig ook ‘n “verlowing” plaas in Hand. 2 (soos by Sinai) met die verheerlikte Israel as “Uitverkorene” (Heb. 12:18 – 24, Joh. 15:16 – 17, Ef. 1:4).  Die Bruid is diè wat “ja” gesê het toe hulle JaHUsha as die Messias aanvaar het soos wat Sy dissipels gedoen het en daarna het hulle die Gees ontvang terwyl hulle in Jerusalem gewag het.  Die uitstorting van die Gees is die teken van die verlowing, want die Gees is die Pand of bewys daarvan soos wat ‘n ring dit vandag is (Ef. 1:13 – 14).

As Bruid is elke gelowige in JaHUsha nou nog“in die Woestyn”, want ons Bruidegom is eers na Sy Vader se huis toe om te gaan plek berei vir Sy Bruid (Joh. 14:2 – 3), maar as Hy weer kom met die blaas van die laaste basuin om haar te kom haal, vind die Bruilof/Bruilofsmaal plaas (Open. 19:9) en die Bruid word nou ‘die Vrou van die Lam’.  Die Vrou van die Lam word die “nuwe Jerusalem” genoem(Open. 21), soos wat ou Jerusalem eens die Vrou was.  Hierdie vrou is nie ‘n ontroue vrou nie, maar is afgesonder en sy was haar haar klere en maak dit wit in die bloed van die Lam (Open. 7:14).  Die Vrou kry dan ook haar man se Naam (Open. 22:4), sowel as bruidskatte en Sy regeer saam met Hom, want Hy is die Koning van die konings.

Toepassing 

Ou Jerusalem het gehoereer.  Die profete het dikwels oor Jerusalem as die ontroue vrou wat gehoereer het geskryf en Hosea moes ‘n hoervrou trou as illustrasie.  JaHUaH het toe van Sy volk geskei (Jer. 3:8 – 10) en toegelaat dat sy weggevoer word, weg uit Jerusalem, weg uit Israel, weg van Hom af.  Maar Hy sal weer genadig wees vir die wat Sy Seun se versoening vir hulle sou aanvaar.  Hulle sal weer Israel kan wees, nie Ou Testamentiese Israel nie, maar wel die Verheerlikte Israel, die Israel van Elohiem (Gal. 6:16) … nie in ou Jerusalem nie, maar as die nuwe Jerusalem van daar bo, Gal. 4:22 – 31 (vgl. ook Ef. 2:19 – 22 met Open. 21:9 – 14). 

Daarom het die Vader Sy Gees gestuur om ‘n bruid vir Sy Seun te soek (soos wat Abraham vir Eliëser gestuur het om vir Isak ‘n bruid te gaan soek het, Gen. 24).  Die Gees wat ons aanpor wanneer ons die evangelie hoor, is soos ‘n huweliksaansoek waarop gereageer moet word.  As mens die “huweliksaansoek” aanvaar word mens deel van die Bruid, die Geliefde van JaHUsha.  Gelowiges in JaHUsha word “Geliefdes” genoem (Rom. 1:7, 16:5, 8).  Johannes was die Geliefde dissipel (Joh. 13:23), en sy naam beteken:  “JaHUaH is genadig”.  Hy is ‘n tipe van die Bruid wat genade ontvang het vanaf JaHUaH en Hom daarvoor bemin.

Die Bruid as ‘n Verheerlikte Israel is wel vanuit ‘n Oorblyfsel (of wortel) van Ou Testamentiese Israel naamlik vanuit JaHUsha, want Hy was ‘n fisiese afstammeling van Dawid.  Hy is uit die wortel en geslag van Dawid, Open. 22:16.  In en deur Hom is die “bestendige genadebewyse van Dawid” (Jes. 55:3 – 9).  Vanuit Hom spruit dus die Verheerlikte Israel (Kol. 1:18), soos toe Dawid eens al die stamme van Israel bymekaar gebring het as ‘n volk toe hy vanaf Jerusalem regeer het, want as Messias is JaHUsha die Gesalfde, soos wat Dawid as tipe ook JaHUaH se gesalfde was.

Ons as die Geliefde, die Bruid van JaHUsha ons Bruidegom, sal uiteindelik in die Huis van die Vader wees.  Hy het gegaan om vir ons plek te berei en dan kom Hy ons haal vir die Bruilof (Joh. 14:2 – 3).  Daarna gaan ons vir ewig saam met Hom wees, maar nou as “die Vrou van die Lam” in die Huis van die Vader, as die ‘nuwe’ Jerusalem (Open. 21:9).

Intussen is ons ook Uitgestuurders om onder die leiding van die Gees aan ander Sy huweliksaansoek mee te deel, soos wat ‘n Eliëser in Gen. 24 dit gedoen het.

Volg nou verder ‘n baie ou preek van Horatius Bonar (1808 – 1889) wat na Afrikaans vertaal is, waarin hy alles mooi saamgevat het.

Vir die PDF, kliek hier.

THE GLORIOUS BRIDE

“… the Bride, the Lamb’s wife”   –  Rev. 21:9

According to 1 Cor. 10:1 – 11 Old Testament Israel is an EXAMPLE of the New Testament Spiritual  Israel.  In the O.T. Israel was first a Bride and then became the Wife.  This is a type and example of the Church as the New Testament Spiritual Israel (Gal. 6:16), as Bride and Wife.

In the O.T. Israel was YaHUaH’s Chosen from all the nations (Ex. 19:4 – 6) and He committed Himself to Israel like with an engagement between a man and his chosen girl.  The people said “yes” to Him (Ex. 19:8).  They then received the Ten Words/Commandments as a sign of the covenant that was made and it was  placed in the ark of the covenant.

This betrothal happened at Sinai, in the desert.  The Bridal age is therefore the wilderness age in which we are now spiritually.

Since David established Jerusalem as his capital when he brought the ark of the covenant to Zion (which was accompanied by festive worship, compare 1 Chron. 15 – 16 with Jer. 33:11 and Rev. 19 :9), Jerusalem was often referred to by the prophets as ‘the Wife’ of YaHUaH.  It involves the inhabitants of Jerusalem as the people of Israel.

In the N.T. an engagement accordingly takes place in Acts 2 (as at Sinai) and it is also the origin of spiritual Israel as the “Chosen” (Heb. 12:18 – 29, John 15:16 – 17, Eph. 1:4)).  The Bride is those who said “yes” by accepting YaHUsha as the Messiah like the disciples did, and then received the Spirit while they were waiting in Jerusalem.  The outpouring of the Spirit is the sign of the betrothal, because the Spirit is the Seal or proof of it like what a ring is today (Eph. 1:13 – 14).

As the Bride, every believer in YaHUsha is still in the Wilderness, but when He will come again with the blow of the last trumpet, the Bride will become ‘the Wife of the Lamb’ during the marriage supper (Rev. 19:9).  The Wife of the Lamb is then called the ‘new Jerusalem’ (Rev. 21), like old Jerusalem was once the Wife in the O.T.  This Wife is not an unfaithful wife, but is set apart and she washes her clothes and makes them white in the blood of the Lamb (Rev. 7:14).  The Wife then also gets her husband’s Name (Rev. 22:4), as well as dowry and she rules with Him, because He is the King of kings.

Application

Old Jerusalem committed harlotry.  The prophets often wrote about Jerusalem as an unfaithful wife who committed harlotry and Hosea had to marry a harlot as an illustration of it.  YaHUaH then divorced His people (Jer. 3:8 – 10) and allowed her to be taken away, away from Jerusalem, away from Israel, away from Him.  But He will be merciful to those who would accept His Son’s atonement for them. They will be able to be Israel again, not the Old Testament Israel, but a Glorified Israel … not in old Jerusalem, but as the new Jerusalem from above, Gal. 4:22 – 31 (also compare Eph. 19 – 22 with Rev. 21:9 – 14).

That is why the Father sent His Spirit to look for a bride for His Son (just as Abraham sent Eliezer to look for a bride for Isaac, Gen. 24).  The Spirit that prompts us when we hear the gospel is like a marriage proposal that must be responded to.  If one accepts the ‘poposal’ one becomes part of the Bride, the Beloved of YaHUsha. Believers in YaHUsha are called the ‘Beloved’ (Rom. 1:7, 16:5, 8).  John was the Beloved disciple (John 13:23), and his name means: “YaHUaH is merciful”.  He is a type of the Bride who received grace from YaHUaH and loves Him because of it.

The Bride as a Glorified Israel originated from a Remnant (or root) of Old Testament Israel namely YaHUsha, as He is a physical descendant of David.  He is of the Root and offspring of David, Rev. 22:16.  In and through Him are the “sure mercies of David” (Is. 55:3 – 9).  From Him sprouts forth the Glorified Israel as a people, like when David once brought all the tribes of Israel together as a people when he ruled from Jerusalem.  Messiah, YaHUsha is the Anointed One, as David as a type was also YaHUaH’s anointed.

We as the Beloved, the Bride of YaHUsha our Bridegroom, will eventually be in the House of the Father.  He went to prepare a place for us and then He will come back to fetch His Bride (John 14:2 – 3).  There will be a wedding, a marriage supper.  After that we will be forever with Him, but this time as ‘the Wife of the Lamb’.  We will be with Him in the House of the Father, as the ‘new’ Jerusalem (Rev. 21:9).

In the meantime, we are also sent to communicate His marriage proposal to others under the guidance of the Spirit, as Eliezer did in Gen. 24.

Follow now for further reading a very old sermon by Horatius Bonar (1808 – 1889) in which he summarized all the above smoothly.

For the PDF, click here.

NUWE JERUSALEM

Die klimaks van ‘n ewigheid m.b.t. die geskiedenis wat Verlossing betref, word in Johannes se beskrywing van die nuwe Jerusalem in Openbaring 21 – 22 as ‘n voorskouing uitgebeeld.  

Die nuwe Jerusalem is die fokus vir aktiwiteit op die nuwe aarde.  Die nuwe Jerusalem is ‘n uitbreiding van die nuwe hemele en nuwe aarde wat in Openbaring 21:1 bekendgestel is.

Vir Volledige PDF, kliek hier.  

TIME, TIMES AND HALF A TIME

This is a term that appears in the book of Daniel and in the book of Revelation.  Daniel gives us the prophecy and in the book of Revelation the prophecy is revealed as it would play out in the future concerning the Followers of YaHUsha, namely the 7 Assemblies and also those who will come from them.

It is related to Dan. 9:24 – 27’s very important and outstanding prophecy and more specifically with the 2 halves of the 70th week of years namely verses 26 and 27. 

This prophecy is about YaHUsha who would come as the Anointed One at a specific time in history and then it is also about the role of the Adversary on the other side.  

Consequently, it also involves the proclamation of the gospel of YaHUsha and the Kingdom of Heaven to all nations, tongues and peoples, but not only that.  It is also about the role of the Adversary in thwarting the expansion of YaHUsha’s Heavenly Kingdom and trying to hijack it for himself by the persecution of Believers in YaHUHsa, but in the end the Adversary is defeated.

Thus “time, times and a half time” has a physical and historical meaning as well as a prophetic meaning. The prophetic meaning is in other words built on the physical events which were historical, meaning that that history must be examined if we are to gain insight about the term.

This writing leads the reader to understand how “time, times and a half time” relate to the Heavenly Kingdom’s New Testament Church (as Spiritual Israel whose Tabernacle is the Heavenly).

As it appears in the book of Revelation, it is a prophetic period that has been going on for more than 2,000 years already because it also involves the entire period of the last part of Daniel’s Image with the Babylonian head, namely that of the Roman Empire, where we now are at its toes.  

From where we find ourselves, therefore, this period is historical, present and future and not just future as popular eschatology spreads it.

For Full PEF, click here.

TYD, TYE EN ‘N HALWE TYD

Dit is ‘n term wat voorkom in die boek van Daniël en in die boek van Openbaring.  Daniël gee vir ons die profesie en in die boek van Openbaring word die profesie geopenbaar soos wat dit toekomstig sou afspeel t.o.v. die Volgelinge van JaHUsha, nl. die 7 Gemeentes en ook vir diè wat uit hulle sal voortkom.

Dit staan in verband met Dan. 9:24 – 27 se baie belangrike en uistaande profesie en meer spesifiek met die 2 helftes van die 70e jaarweek naamlik vers 26  en 27.

Diè profesie handel oor JaHUsha wat as Gesalfde op ‘n spesifieke tyd in die geskiedenis sou kom en dan ook die rol van Sy Teenstander aan die anderkant.  

Dit behels gevolglik ook die verkondiging van die evangelie aangaande JaHUsha aan alle volke, nasies en tale, maar nie net dit nie.  Dit handel ook oor die Teenstander se rol om die uitbreiding van JaHUsha se Hemelse koninkryk te kortwiek en vir homself te probeer kaap deur die vervolging van Gelowiges, maar uiteindelik word die Teenstander oorwin.

So het “tyd, tye en ‘n halwe tyd” ‘n fisiese en geskiedkundige betekenis asook ‘n profetiese betekenis.  Die profetiese betekenis word m.a.w. gebou op die fisiese gebeure wat histories was en diè geskiedenis moet  ondersoek word as ons insig oor die term wil bekom.

Hierdie skrywe lei die leser om te verstaan hoedat tyd, tye en ‘n halwe tyd in verband staan met die Hemelse Koninkryk se Nuwe Testamentiese Kerk (as Geestelike Israel wat ‘n Hemelse Tabernakel het)

Soos die term in die boek van Openbaring voorkom is dit ‘n profetiese tydperk wat al meer as 2 000 jaar lank aan die gang is want dit behels tegelykertyd ook die hele tydperk van die laaste gedeelte van Daniël se Beeld met die Babiloniese kop, nl. diè van die Romeinse Ryk, waar ons nou al by die tone daarvan trek. 

Van waar ons ons bevind is diè tydperk dus geskiedkundig, teenswoordig en toekomstig en nie net toekomstig soos gewilde eskatalogie dit versprei nie.

Vir Volledige PDF, kliek hier.

IN DIE HUIS VAN MY VADER

“In die huis van my Vader is daar baie wonings; as dit nie so was nie, sou Ek dit vir julle gesê het. Ek gaan om vir julle plek te berei.  En as Ek gegaan en vir julle plek berei het, kom Ek weer en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is.”

Dit was JaHUsha se woorde aan Sy dissipels in Joh. 14.

Dit was gebaseer op die gebruike van daardie tyd waar ‘n Bruidegom sy verloofde vir eers sou verlaat om vir haar ‘n huis te gaan berei by sy vader se huis.  As die plek vir die bruid klaar berei en gereed was, het die bruidegom sy bruid in die nag gaan haal (om en by middernag).  Wanneer hy en sy vriende naby aan die huis van die bruid was, het hulle geroep en ook met die ramshoring geblaas om die bruid en haar bruidsmeisies te laat weet dat hulle moes uitkom om die bruidegom tegemoet te gaan (vgl. Matt. 25). 

Vir Volledige PDF, kliek hier.

JERIGO Deel 1 Jerigo op die Pad vanaf Mitzrayim na Yerushalayim

Die eerste stad wat Josua en die Volk moes inneem nadat hulle die Jordaan oorgesteek het, was Jerigo.  Hierdie geskiedkundige feit het enorme spirituele betekenis vir ons vandag. Die reis begin in Egipte.  Die profetiese bloed van die lammetjie aan die deurposte toe hulle in Egipte was, is baie jare later vervul in Jerusalem toe JaHUsha as die Lam van Elohiem dààr gesterf het.

Vir Volledige PDF, kliek hier.