SHORT HISTORY OF THE CALENDAR

In order to live an organised life, we need a calendar. The word ‘calendar’ involves the artificial divisioning of time into smaller and larger units, as it is based on the heavenly bodies that Elohim established for this purpose.

In the Bible, the Israelites’ festivals are also linked to the sowing and harvesting of their grain and fruit and then the people gathered to honour YaHUaH as their Elohim, but the pagan nations honoured their gods.

Because of this dependence on what they sow, pagan nations used their their observations of what was going on in space and then worshipped their idols, which they then linked to the sun, moon and stars. Sacrifices were done, including human sacrifices. That is why YaHUaH expressly commanded Israel not to worship the heavenly bodies.

Astronomers of the various populations devised their calendars. The movements of the sun, moon and the stars were their natural guides. Initially, the moon with its noticeable changes provided lunar calendars. Most ancient calendars were therefore lunar calendars, but Egypt had a solar calendar which was accompanied by the Nile’s floods which were necessary for when the planting season could start for them.

For Full PDF, click here.


	

KOMPAKTE GESKIEDENIS VAN DIE KALENDER

Om georganiseerd te kan lewe het ons ‘n kalender nodig.  Die woord ‘kalender’ behels die kunsmatige indeling van tyd in kleiner en groter eenhede, soos dit gegrond is op die hemelliggame wat Elohiem daargestel het vir diè doel. 

In die Woord is die Israeliete se feestye dan ook gekoppel aan die saai en oes van hulle graan en vrugte, waarop die volk dan bymekaar moes kom om JaHUaH as hulle Elohiem te eer, maar heidense nasies het hulle afgode vereer.

Weens hierdie afhanklikheid van gesaaides vir hulle voortbestaan het heidense nasies hulle waarnemings van wat in die ruimte aangaan gebruik om hulle afgode mee te aanbid wat hulle dan vanselfsprekend gekoppel het aan die son, maan en sterre.  Offerandes is gebring, waaronder ook mense as offers.  Daarom het JaHUaH Israel uitdruklik beveel om nie die hemelliggame te aanbid nie.

Die sterrekundiges van die verskillende bevolkings het hierdie kalenders beraam.   Die bewegings van die son, die maan en die sterre was hulle natuurlike riglyne.  Aanvanklik het die maan met sy baie opvallende veranderings gesorg vir maankalenders.  Die meeste eertydse kalenders was dus maankalenders (bv. Indië, die Midde-Ooste, later ook Griekeland en Rome), maar Egipte het weer ‘n sonkalender gehad wat gepaard gegaan het met die Nyl se vloede wat broodnodig was vir wanneer die plantseisoen vir hulle sou kon begin.

Vir die Volledige PDF, kliek hier.

‘N SKRIFTUURLIKE DAG

Wanneer begin ‘n dag in die Woord?  Hoe lank is ‘n dag in die Woord? 

Dit is twee belangrike vrae om te vra en om dit so reg as moontlik te kan antwoord moet ons na die Woord self gaan en nie na hedendaagse Babiloniese Judaïsme se populêre verklaring van Gen. 1 nie.

Die gewilde opsie is om Gen. 1:5 te gebruik en dit so te verklaar dat mens sal wil glo dat ‘n dag die vorige aand begin, maar is dit reg?

Met die Babiloniese infiltrering sedert die ballingskap van Juda na Babilon, is daar voortdurende restorasie wat gedoen moet word.

JaHUsha het gesê dat daar 12 ure in die dag is. In die begin het Elohiem skeiding gemaak tussen Lig en Duisternis, tussen die Dag en die Nag, mag ons dit weer verenig as ons die lengte van ‘n dag wil bereken?

Vir die Volledige PDF, kliek hier.

CHEMISTRY OF THE BLOOD

The virgin birth of the Messiah was a necessity due to the fact that sin is in the blood.  The Messiah had to be a “son” of Adam but at the same time also a sinless Man.  YaHUaH found a way through which YaHUsha as the Messiah would be born from a woman (but not with the help of a man) and thus He was perfectly human but did not share in Adam’s sin, since He had not a drop of blood from Adam (i.e. the blood from a human being) in His veins.

A foetus gets its blood when the father’s sperm comes into play.  The mother does not contribute to the blood or blood type.  Mary got pregnant through the power of the Set Apart Spirit and not by means of an earthly man.

In the fullness of time, Elohim sent His own Son, born of a woman, into the world to shed His precious blood once and for all at the end of His life.  After that, no more sacrifices are needed.  The blood of the sacrificial animals of the Old Testament, perished and was soon gone, but the blood that was shed on Golgotha ​​is set apart blood and imperishable.  It is indestructible and very precious.   Peter said:

“Forasmuch as ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers;   But with the precious blood of Messiah, as of a lamb without blemish and without spot”    (1 Pet. 1:18, 19)

Read this booklet from years ago as it was published by Orcutt Christian Church on the internet for more information. It was written by a medical doctor dr. M.R. de Haan who was also a Believer.  Though the real titles of YaHUaH and YaHUsha were not used in those years, we can exchange it ourselves while reading as there is wonderful information in this booklet.

For Full PDF, click here.

DIE SKEIKUNDE VAN DIE BLOED

Die maagdelike geboorte van die Messias was ‘n noodsaaklikheid weens die feit dat die sonde in die bloed is. Die Messias moes ’n “seun” van Adam wees maar terselfdertyd ook ‘n sondelose Man.  JaHUaH het ‘n weg gevind waardeur JaHUsha as die Messias, gebore sou word uit ’n vrou (maar nie met behulp van ’n man nie) en so was Hy tog ‘n volmaakte mens wat nie in Adam se sonde gedeel het nie, aangesien Hy geen druppel bloed van Adam (d.w.s. ‘n mens) in Sy are gehad het nie.

‘n Fetus kry sy bloed wanneer die sperm van die vader ter sprake kom. Die moeder dra nie by tot die bloed of bloedgroep nie. Maria is deur die Afgesonderde Gees bevrug en nie deur ‘n aardse man nie.

In die volheid van tyd het Elohiem Sy eie Seun, wat uit ‘n vrou gebore is, die wêreld ingestuur om aan die einde van Sy lewe vir eens en vir altyd Sy kosbare bloed te stort.  Daarna is daar geen offerande meer nodig nie.  Die bloed van die offerdiere van die Ou Testament wat bederfbaar was, het tot niet gegaan en was spoedig weg, maar die bloed wat op Golgota gestort was, is afgesonder en onverganklik.  Dis onbederfbaar en baie kosbaar.  Petrus het gesê:

“Omdat julle weet dat julle nie deur verganklike dinge, silwer en goud, losgekoop is . . . nie, maar deur die kosbare bloed van Messias”.     (1 Pet. 1:18, 19)

Lees die kort boekie vir meer inligting soos wat dit deur ‘n mediese dokter verduidelik word.

(Hierdie is wel ‘n vertaalde boekie van jare gelede deur dr. M.R. de Haan wat beide ‘n mediese dokter asook ‘n gelowige was, waar die regte titels van JaHUaH en JaHUsha nie in daardie tyd gebruik was nie, maar hier is wonderbare inligting hierin en ons is tog by magte om die regte titels wel in te lees volgens die kennis wat ons tot dusver gekry het.

Vir die Volledige PDF, kliek hier.

BOAZ AND RUTH

The book of Ruth has only four chapters, but it is rich in meaning.  One thinks of the book as a love story, but it is about more than just the love between two people.  It is a symbolic expression of YaHUaH’s supernatural love for man.

Boaz and Ruth are historically and symbolically two important people in YaHUaH’s unfolding plan of salvation.  Their story is simple.  It takes place in a peaceful time of the judges, although there was a famine that was over by the time Naomi returned to Bethlehem.  The central theme is that of a defenseless widow with no future whom YaHUaH saved through seemingly random events of every day and created a rosy future for her.  Summarized the story is as follows…

Naomi and Elimelech and their two sons temporarily moved to Moab because of a devastating drought in Bethlehem.  After Naomi’s husband and both her sons, Mahlon and Kilion, died there in Moab Naomi, as the only survivor from her family, decided to go back to Bethlehem.  Her one daughter-in-law, Ruth, chose to go with Naomi.  Naomi returned bitter and stripped. Ruth also left everything she knew behind, especially the god of Moab.  She totally left her fate in the hands of Naomi’s Elohim, without her knowing how things would work out for her.  There was no turning back for her and it was there in Bethlehem where Ruth met Boaz who married her.  The book ends with an account of Ruth and Boaz’s children, grandchildren and great-grandchildren as the bloodline of the royal house of Israel that began with David.  YaHUsha, our Redeemer, was born from that lineage as the “Son of David”.

The names in the book of Ruth are meaningful.
For Full PDF, click here.

SHAVUOT, DIE VERLOWINGSVERBOND

Shávuot is die laaste fees van die lentefeeste.  Die feeste van Israel is die bloudruk vir die vervulling van profesie. Net soos wat die volk Israel dit aanvanklik fisies beleef het en later jaarliks moes gedenk het, is die eerste helfte van die feeste volkome deur JaHUsha vervul.  Die ander helfte, die herfsfeeste, sal grootliks vervul word wanneer Hy weer kom vir Sy Bruid.

Die Israel van Elohiem (Gal. 6:16) het ontstaan as ‘n Koninklike Priesterdom (1 Pet. 2:9, vgl. Ex. 19:6).  Dit is net moontlik as Israel op een of ander wyse aan die Koning, JaHUsha, verbind kan word.  Diè verbintenis is ‘n liefdesverhouding.

Wanneer ‘n paartjie besluit om verloof raak, word hulle ook aan mekaar verbind.  ‘n Verlowing is ‘n verbond.

Vir Volledige PDF, kliek hier.