SHORT HISTORY OF THE CALENDAR

In order to live an organised life, we need a calendar. The word ‘calendar’ involves the artificial divisioning of time into smaller and larger units, as it is based on the heavenly bodies that Elohim established for this purpose.

In the Bible, the Israelites’ festivals are also linked to the sowing and harvesting of their grain and fruit and then the people gathered to honour YaHUaH as their Elohim, but the pagan nations honoured their gods.

Because of this dependence on what they sow, pagan nations used their their observations of what was going on in space and then worshipped their idols, which they then linked to the sun, moon and stars. Sacrifices were done, including human sacrifices. That is why YaHUaH expressly commanded Israel not to worship the heavenly bodies.

Astronomers of the various populations devised their calendars. The movements of the sun, moon and the stars were their natural guides. Initially, the moon with its noticeable changes provided lunar calendars. Most ancient calendars were therefore lunar calendars, but Egypt had a solar calendar which was accompanied by the Nile’s floods which were necessary for when the planting season could start for them.

For Full PDF, click here.


	

KOMPAKTE GESKIEDENIS VAN DIE KALENDER

Om georganiseerd te kan lewe het ons ‘n kalender nodig.  Die woord ‘kalender’ behels die kunsmatige indeling van tyd in kleiner en groter eenhede, soos dit gegrond is op die hemelliggame wat Elohiem daargestel het vir diè doel. 

In die Woord is die Israeliete se feestye dan ook gekoppel aan die saai en oes van hulle graan en vrugte, waarop die volk dan bymekaar moes kom om JaHUaH as hulle Elohiem te eer, maar heidense nasies het hulle afgode vereer.

Weens hierdie afhanklikheid van gesaaides vir hulle voortbestaan het heidense nasies hulle waarnemings van wat in die ruimte aangaan gebruik om hulle afgode mee te aanbid wat hulle dan vanselfsprekend gekoppel het aan die son, maan en sterre.  Offerandes is gebring, waaronder ook mense as offers.  Daarom het JaHUaH Israel uitdruklik beveel om nie die hemelliggame te aanbid nie.

Die sterrekundiges van die verskillende bevolkings het hierdie kalenders beraam.   Die bewegings van die son, die maan en die sterre was hulle natuurlike riglyne.  Aanvanklik het die maan met sy baie opvallende veranderings gesorg vir maankalenders.  Die meeste eertydse kalenders was dus maankalenders (bv. Indië, die Midde-Ooste, later ook Griekeland en Rome), maar Egipte het weer ‘n sonkalender gehad wat gepaard gegaan het met die Nyl se vloede wat broodnodig was vir wanneer die plantseisoen vir hulle sou kon begin.

Vir die Volledige PDF, kliek hier.

VALENTYNSDAG

Valentynsdag is in wese heidens. Dit kan op geen manier op DEUR Gelowiges in JaHUsha gevier word nie en word selfs deur ander godsdienste verbied. In Indië word ’n Hindoe wat Valentynsdag vier, vervolg. So ook Moslems in Saoedi-Arabië.

Die handelswêreld het Valentynsdag so beset, dat niks wat ’n mens ook al mag sê, dinge sal verander nie.   Nie eens Bybelse aanhalings nie.   Daar word soveel geld uit Valentynsdag gemaak, dat kritiek as geestelike oorgevoeligheid afgemaak word.

Dis te verstane dat dit vandag, veral in die tydsgewrig waarin ons verkeer, belangrik is om aan verhoudings te werk, veral getroudes.   Dis belangrik dat ons vir mekaar tyd moet maak, maar ons kan op ’n spesiale dag besluit waarop ons ons geliefdes wil bederf sonder om Valentynsdag of die simboliek van die ou Babiloniese afgodery daarvoor te gebruik.

Vir Volledige PDF, kliek hier.